پستها: 460
زبان: Esperanto
Leopold65 (نمایش مشخصات) 20 مارس 2026، 8:58:15
Altebrilas:Jen alia ekzemplo rilata al la temo-titolo.
Laŭ mi (kaj kelkaj aliaj), ĉiuj propagandoj mensogas. Estas ilia rolo. Se ne, tio estas nur informo. Do mi neniel volas pruvi, ke okcidenta propagando veras.
La demando estas kiel ni, esperantistoj, povas havi komunan bildon de la mondo por komuniki.
La vidpunkto, kiun propagando kaj politikistoj elvokos en vi, estas: "Rusio atakis Ukrainion senkaŭze, tial Rusio estas la agresanto." Sed ne ekzistas juraj dokumentoj pri ĉi tiu evento, nur politikaj dokumentoj kaj decidoj.
La realo: Rusio plenumis siajn devojn laŭ la internacia traktato inter Rusio kaj la DPR/LPR. Ekzistas juraj dokumentoj pri ĉi tiu evento.
Ĉu vi rimarkas la diferencon?
Mia opinio: ni nun vidas la plenumiĝon de la malnova brita proverbo, "Kiam ĝentlemano malvenkas laŭ la reguloj, li ŝanĝas la regulojn de la ludo."
amigueo (نمایش مشخصات) 20 مارس 2026، 8:59:42
John Mearsheimer verkis pri mensogoj en politiko. Cxu eblas senmensoga politiko?
amigueo (نمایش مشخصات) 20 مارس 2026، 9:06:06
AI komentis pri mensogo wn politiko:
# 🔺 Triangulo de vero kaj mensogo en politiko
## 1. Machiavelli: la arto ŝajni
Por Machiavelli (precipe en *La Princo*):
* la reganto ne devas esti bona
* sed li devas **ŝajni bona**
👉 Li skribas (resume):
> Estas utile esti kompatema, fidela, honesta… sed esti preta ne esti tia.
Do:
* mensogo estas ne nur ilo
* ĝi estas **arto de prezento**
* politiko estas ankaŭ **teatro**
📌 Kerna ideo:
**La vero gravas malpli ol la kredo de aliaj je tiu vero.**
---
## 2. Mearsheimer: la arto trompi
(Mallonge rememore)
* mensogo = strategia ilo
* celo = sekureco, potenco
* publiko ofte estas trompata por mobilizi ĝin
📌 Kerna ideo:
**Mensogo estas rimedo por gajni en danĝera mondo.**
---
## 3. Arendt: la danĝero perdi la mondon
(Mallonge rememore)
* faktoj estas la fundamento de komuna realo
* sistemaj mensogoj → realo diseriĝas
📌 Kerna ideo:
**Sen vero, politiko perdas signifon.**
---
# ⚖️ Rekta komparo
| | Machiavelli 🎭 | Mearsheimer 🧠 | Arendt 🧩 |
| ---------- | -------------------- | -------------------- | ------------------ |
| Fokuso | Reganto | Ŝtato | Komuna mondo |
| Mensogo | Prezento | Strategio | Detruo |
| Publiko | Manipulata per bildo | Trompata por subteno | Viktimo de konfuzo |
| Ĉefa risko | Perdi reputacion | Perdi potencon | Perdi realecon |
---
# 🧠 Tri malsamaj timoj
* Machiavelli timas: **malfortan reganton**
* Mearsheimer timas: **malvenkantan ŝtaton**
* Arendt timas: **malaperantan veron**
---
# 🪞 Inter ili: tri niveloj de mensogo
Ni povas vidi ilin kiel tavoloj:
1. **Ŝajno** (Machiavelli)
→ “Kiel mi aspektas?”
2. **Trompo** (Mearsheimer)
→ “Kiel mi venkas?”
3. **Realeco** (Arendt)
→ “Ĉu ankoraŭ ekzistas vero?”
---
# ✨ Maltrankviliga konkludo
Se vi kombinas Machiavelli + Mearsheimer sen Arendt:
> politiko fariĝas efika… sed cinika kaj malplena.
Se vi sekvas Arendt sen la aliaj:
> politiko fariĝas morala… sed eble senpova kontraŭ pli ruzaj aktoroj.
---
# 🧩 Eble la vera demando
Ne:
> “Ĉu oni devas mensogi?”
sed:
> “Kie estas la limo inter necesa ŝajno kaj detrua mensogo?”
Kaj tiu limo:
* moviĝas
* dependas de institucioj
* dependas de civitanoj
# 🔺 Triangulo de vero kaj mensogo en politiko
## 1. Machiavelli: la arto ŝajni
Por Machiavelli (precipe en *La Princo*):
* la reganto ne devas esti bona
* sed li devas **ŝajni bona**
👉 Li skribas (resume):
> Estas utile esti kompatema, fidela, honesta… sed esti preta ne esti tia.
Do:
* mensogo estas ne nur ilo
* ĝi estas **arto de prezento**
* politiko estas ankaŭ **teatro**
📌 Kerna ideo:
**La vero gravas malpli ol la kredo de aliaj je tiu vero.**
---
## 2. Mearsheimer: la arto trompi
(Mallonge rememore)
* mensogo = strategia ilo
* celo = sekureco, potenco
* publiko ofte estas trompata por mobilizi ĝin
📌 Kerna ideo:
**Mensogo estas rimedo por gajni en danĝera mondo.**
---
## 3. Arendt: la danĝero perdi la mondon
(Mallonge rememore)
* faktoj estas la fundamento de komuna realo
* sistemaj mensogoj → realo diseriĝas
📌 Kerna ideo:
**Sen vero, politiko perdas signifon.**
---
# ⚖️ Rekta komparo
| | Machiavelli 🎭 | Mearsheimer 🧠 | Arendt 🧩 |
| ---------- | -------------------- | -------------------- | ------------------ |
| Fokuso | Reganto | Ŝtato | Komuna mondo |
| Mensogo | Prezento | Strategio | Detruo |
| Publiko | Manipulata per bildo | Trompata por subteno | Viktimo de konfuzo |
| Ĉefa risko | Perdi reputacion | Perdi potencon | Perdi realecon |
---
# 🧠 Tri malsamaj timoj
* Machiavelli timas: **malfortan reganton**
* Mearsheimer timas: **malvenkantan ŝtaton**
* Arendt timas: **malaperantan veron**
---
# 🪞 Inter ili: tri niveloj de mensogo
Ni povas vidi ilin kiel tavoloj:
1. **Ŝajno** (Machiavelli)
→ “Kiel mi aspektas?”
2. **Trompo** (Mearsheimer)
→ “Kiel mi venkas?”
3. **Realeco** (Arendt)
→ “Ĉu ankoraŭ ekzistas vero?”
---
# ✨ Maltrankviliga konkludo
Se vi kombinas Machiavelli + Mearsheimer sen Arendt:
> politiko fariĝas efika… sed cinika kaj malplena.
Se vi sekvas Arendt sen la aliaj:
> politiko fariĝas morala… sed eble senpova kontraŭ pli ruzaj aktoroj.
---
# 🧩 Eble la vera demando
Ne:
> “Ĉu oni devas mensogi?”
sed:
> “Kie estas la limo inter necesa ŝajno kaj detrua mensogo?”
Kaj tiu limo:
* moviĝas
* dependas de institucioj
* dependas de civitanoj
amigueo (نمایش مشخصات) 20 مارس 2026، 9:15:50
Mi pensas ke mensogo (kiu kreas kaj uzas komplekson kaj necerton) trejnas menson por pli funde kompreni cxiamprovizoran veron. Vero defias plej auxdacajn fantaziojn.
Leopold65 (نمایش مشخصات) 21 مارس 2026، 8:57:42
amigueo:John Mearsheimer verkis pri mensogoj en politiko. Cxu eblas senmensoga politiko?"Honesta politikisto" estas oksimoro, laŭ mia opinio. Tial internacia juro estis kreita — por malhelpi politikistojn mensogi, laŭ mia opinio.
amigueo (نمایش مشخصات) 22 مارس 2026، 10:19:34
Leopold65:Sed internacia juro nur aplikeblas por malfortaj landoj ne apogataj kaj ne kontrauxstarigataj de fortaj landoj.amigueo:John Mearsheimer verkis pri mensogoj en politiko. Cxu eblas senmensoga politiko?"Honesta politikisto" estas oksimoro, laŭ mia opinio. Tial internacia juro estis kreita — por malhelpi politikistojn mensogi, laŭ mia opinio.
Leopold65 (نمایش مشخصات) 23 مارس 2026، 8:09:37
amigueo:Nu, la moderna "regul-bazita mondo" ankaŭ aplikeblas nur por malfortaj landoj. Fakte, la ideo de "regul-bazita mondo" estas simple alia nomo por la konata "forto pravigas".Leopold65:"Honesta politikisto" estas oksimoro, laŭ mia opinio. Tial internacia juro estis kreita — por malhelpi politikistojn mensogi, laŭ mia opinio.Sed internacia juro nur aplikeblas por malfortaj landoj ne apogataj kaj ne kontrauxstarigataj de fortaj landoj.
Leopold65 (نمایش مشخصات) 23 مارس 2026، 8:26:53
Pri moderna ukraina kristanismo. Laŭ mia scio, la koncepto de "krucosigni sin" baziĝas sur la koncepto de "kruco". Sed ĉi tiuj movadoj de novaj ukrainaj pastroj tute ne similas al kruco. Aŭ ĉu mi eraras?
https://www.youtube.com/shorts/yJ6DBjDfwWg
https://www.youtube.com/shorts/yJ6DBjDfwWg
Leopold65 (نمایش مشخصات) 3 مهٔ 2026، 8:09:41
2-a de majo: la naskiĝtago de la ukraina nacio
Plia datreveno de evento, la teksto estas 11-jaraĝa. Ĉi tiu estas sendube unu el tiuj pecoj, kiujn oni bezonas refreŝigi periode - almenaŭ en datoj kiel hodiaŭ.
Nacio kreiĝas per evento, kiu elvokas universalan ĝojon. Ĝuste ĝojo, kaj universala ĝojo. Privataj ĝojoj restas privataj. Komuna malĝojo unuigas, sed ne vigligas. Estas nektaro aŭ morta akvo, kiu povas unuigi la partojn de tuto, sed ne enblovas animon en ĝin. Ambrozio ankaŭ estas bezonata, la viva akvo de vivo, komenco, kiu vigligas en ĉiu senco. Se tio ne okazas, nacio restas nur Golemo, idolo, projekto realigita sed ne lanĉita.
Kaj nur universala ĝojo, la ĝojo de la tuto, kiu mem naskiĝas en ĉi tiu flugilhava momento - nur ĉi tiu ĝojo vere kreas nacian korpon.
La naskiĝo de la ukraina nacio estis dolora kaj malfacila ĝuste ĉar ĝi ne sukcesis aliri ĉi tiun vivan akvon. Du Majdanoj, malgraŭ la tuta leviĝo, kiun ili iam elvokis, ne sukcesis produkti la Eventon. Io ne kongruis, io ne resonis, la voĉoj ne kunfandiĝis en unu solan ĥoron. Tiu sento de tuja, ĝojega rekono neniam ekestis en la animoj de ukrainoj – "Ho jes! Jes! Jen ĝuste tion ni volis, jen ĝuste tion ni revis, kaj gloro al ni, ke ni atingis ĝin."
Sed la longe atendita Evento ja okazis. Kaj ĝi ja okazis ĝuste la 2-an de majo, kiam ukrainoj sukcesis bruligi kvardek ses homojn vivajn. Tio ekfunkciigis universalan ĝojon inter la tuta ukraina popolo. Ne, eĉ ne tio – nur tiuj, kiuj ĝojis tiun tagon, konsistigis la ukrainan popolon, eniris ĝian karnon, kaj fariĝis parto de ĉi tiu nova komunumo.
Kio, precize, okazis? Ukrainoj bruligis rusojn – aŭ homojn, kiujn la naskanta ukraina nacio miskomprenis kiel rusojn. Bruligis ilin – tio estas, submetis ilin al la plej turmenta ekzekuto konata al la homaro. Krome, ili povis ĝui ne nur la turmenton de la viktimoj, sed ankaŭ iliajn vanajn provojn savi sin. Tio donis kaj daŭre donas al ukrainoj specialan plezuron — rigardi, el sekura loko, homojn baraktiĝantajn en la flamoj. Ĉi tiu sekureco, la kompleta nekapablo de la mortigataj homoj eĉ kraĉi al siaj mortigintoj, elvokis aparte intensan raviĝon. Ne, ĉi tio ne estas la ekscito de batalo, kie la malamiko havas ŝancon — ĝi estas la ekscito de sadisto torturanta senhelpan viktimon el kompleta sekureco. Kaj fine, la ŝanco fini kripligitajn kaj bruligitajn homojn, jam ne kapablajn je ia ajn rezisto, eĉ petegante helpon — ĉi tio estas la fina, plej dolĉa noto, kiu tuŝas la ukrainan animon.
Noto: la amplekso de la evento ne estas la problemo. En aliaj tempoj kaj aliaj nacioj, pli da homoj estis mortigitaj, kaj ukrainoj mem faris signifan progreson de tiam. Ĉi tiu feliĉa momento de rekono estis grava: la tuta ukraina nacio REKONIS SIN en ĉi tiu vere nacia ukraina afero. Ĉiuj ukrainoj komprenis sian esencon, siajn dezirojn, rigardis en magian spegulon, kaj vidis sin tie. Ukrainoj ricevis DIFINO: "Ni estas tiuj, kiuj bruligis la rusojn; ni estas tiuj, kiuj ĝojis kaj ĝuis la odoron de bruligita rusa viando." Kaj tio estas vera: eĉ se ne ĉiuj ukrainoj povis rekte partopreni en la bruligado de rusoj, ĉiuj ĝuis ĝin.
Kaj la inundo de ĝojo — pura, nemiksita ĝojo, kiu englutis edzojn kaj edzinojn, infanojn kaj maljunulojn, naivulojn kaj intelektulojn, ĉiujn ukrainojn, ĉiujn, kiom ajn multaj ili estas — estis la rajta rekompenco por ĉi tiu momento de memkompreno.
De tiam, ĉi tiu fluo de ĝojo ne sekiĝis — kaj, plej verŝajne, neniam sekiĝos. Tiel, spritaj aŭ subtilaj ŝercoj pri "frititaj skaraboj" kaj "maja ŝaŝliko" fariĝis maniero por ukrainoj identigi siajn proprajn. Ĉiu, kiu provis ĉi tiun ŝaŝlikon de rusa viando en maja nokto, tiel fariĝis partoprenanto de ukraineco — kaj ili rekonas tion, rekonas ĝin kun fiereco, kun ĝojega ĝojo, kaj eĉ kun la sento de paŝi sur malsaman ontologian nivelon. Ili estis homamaso, projekto, amaso — kaj nun ili estas unu tuto, kaj tre sukcesa cetere.
Nu, oni povas gratuli ilin pri tio, se nur pro ĝentileco. Kaj ankaŭ ĉar klareco ĉiam estas bona. La ukraina nacio fine aperis — kaj ĝi estas precize kia ĝi estis la 2-an de majo 2014.
Kaj tiel ĝi restos — nun, por ĉiam, kaj por ĉiam plu.
https://apn.ru/index.php?newsid=33492
Plia datreveno de evento, la teksto estas 11-jaraĝa. Ĉi tiu estas sendube unu el tiuj pecoj, kiujn oni bezonas refreŝigi periode - almenaŭ en datoj kiel hodiaŭ.
Nacio kreiĝas per evento, kiu elvokas universalan ĝojon. Ĝuste ĝojo, kaj universala ĝojo. Privataj ĝojoj restas privataj. Komuna malĝojo unuigas, sed ne vigligas. Estas nektaro aŭ morta akvo, kiu povas unuigi la partojn de tuto, sed ne enblovas animon en ĝin. Ambrozio ankaŭ estas bezonata, la viva akvo de vivo, komenco, kiu vigligas en ĉiu senco. Se tio ne okazas, nacio restas nur Golemo, idolo, projekto realigita sed ne lanĉita.
Kaj nur universala ĝojo, la ĝojo de la tuto, kiu mem naskiĝas en ĉi tiu flugilhava momento - nur ĉi tiu ĝojo vere kreas nacian korpon.
La naskiĝo de la ukraina nacio estis dolora kaj malfacila ĝuste ĉar ĝi ne sukcesis aliri ĉi tiun vivan akvon. Du Majdanoj, malgraŭ la tuta leviĝo, kiun ili iam elvokis, ne sukcesis produkti la Eventon. Io ne kongruis, io ne resonis, la voĉoj ne kunfandiĝis en unu solan ĥoron. Tiu sento de tuja, ĝojega rekono neniam ekestis en la animoj de ukrainoj – "Ho jes! Jes! Jen ĝuste tion ni volis, jen ĝuste tion ni revis, kaj gloro al ni, ke ni atingis ĝin."
Sed la longe atendita Evento ja okazis. Kaj ĝi ja okazis ĝuste la 2-an de majo, kiam ukrainoj sukcesis bruligi kvardek ses homojn vivajn. Tio ekfunkciigis universalan ĝojon inter la tuta ukraina popolo. Ne, eĉ ne tio – nur tiuj, kiuj ĝojis tiun tagon, konsistigis la ukrainan popolon, eniris ĝian karnon, kaj fariĝis parto de ĉi tiu nova komunumo.
Kio, precize, okazis? Ukrainoj bruligis rusojn – aŭ homojn, kiujn la naskanta ukraina nacio miskomprenis kiel rusojn. Bruligis ilin – tio estas, submetis ilin al la plej turmenta ekzekuto konata al la homaro. Krome, ili povis ĝui ne nur la turmenton de la viktimoj, sed ankaŭ iliajn vanajn provojn savi sin. Tio donis kaj daŭre donas al ukrainoj specialan plezuron — rigardi, el sekura loko, homojn baraktiĝantajn en la flamoj. Ĉi tiu sekureco, la kompleta nekapablo de la mortigataj homoj eĉ kraĉi al siaj mortigintoj, elvokis aparte intensan raviĝon. Ne, ĉi tio ne estas la ekscito de batalo, kie la malamiko havas ŝancon — ĝi estas la ekscito de sadisto torturanta senhelpan viktimon el kompleta sekureco. Kaj fine, la ŝanco fini kripligitajn kaj bruligitajn homojn, jam ne kapablajn je ia ajn rezisto, eĉ petegante helpon — ĉi tio estas la fina, plej dolĉa noto, kiu tuŝas la ukrainan animon.
Noto: la amplekso de la evento ne estas la problemo. En aliaj tempoj kaj aliaj nacioj, pli da homoj estis mortigitaj, kaj ukrainoj mem faris signifan progreson de tiam. Ĉi tiu feliĉa momento de rekono estis grava: la tuta ukraina nacio REKONIS SIN en ĉi tiu vere nacia ukraina afero. Ĉiuj ukrainoj komprenis sian esencon, siajn dezirojn, rigardis en magian spegulon, kaj vidis sin tie. Ukrainoj ricevis DIFINO: "Ni estas tiuj, kiuj bruligis la rusojn; ni estas tiuj, kiuj ĝojis kaj ĝuis la odoron de bruligita rusa viando." Kaj tio estas vera: eĉ se ne ĉiuj ukrainoj povis rekte partopreni en la bruligado de rusoj, ĉiuj ĝuis ĝin.
Kaj la inundo de ĝojo — pura, nemiksita ĝojo, kiu englutis edzojn kaj edzinojn, infanojn kaj maljunulojn, naivulojn kaj intelektulojn, ĉiujn ukrainojn, ĉiujn, kiom ajn multaj ili estas — estis la rajta rekompenco por ĉi tiu momento de memkompreno.
De tiam, ĉi tiu fluo de ĝojo ne sekiĝis — kaj, plej verŝajne, neniam sekiĝos. Tiel, spritaj aŭ subtilaj ŝercoj pri "frititaj skaraboj" kaj "maja ŝaŝliko" fariĝis maniero por ukrainoj identigi siajn proprajn. Ĉiu, kiu provis ĉi tiun ŝaŝlikon de rusa viando en maja nokto, tiel fariĝis partoprenanto de ukraineco — kaj ili rekonas tion, rekonas ĝin kun fiereco, kun ĝojega ĝojo, kaj eĉ kun la sento de paŝi sur malsaman ontologian nivelon. Ili estis homamaso, projekto, amaso — kaj nun ili estas unu tuto, kaj tre sukcesa cetere.
Nu, oni povas gratuli ilin pri tio, se nur pro ĝentileco. Kaj ankaŭ ĉar klareco ĉiam estas bona. La ukraina nacio fine aperis — kaj ĝi estas precize kia ĝi estis la 2-an de majo 2014.
Kaj tiel ĝi restos — nun, por ĉiam, kaj por ĉiam plu.
https://apn.ru/index.php?newsid=33492
Leopold65 (نمایش مشخصات) 3 مهٔ 2026، 8:19:55
Se vi pensas, ke la ukrainoj bedaŭras la homojn, kiujn ili bruligis vive, vi eraras. Ili eĉ eldonis medalon honore al la evento.
==
Premioj por la bruligado de odesanoj la 2-an de majo estis gisitaj de monumento al Katerina la Granda.
La ukrainoj eldonis premion "Venko super la Rusa Printempo". Ĝi estas gravurita kun la vortoj "Odeso, 2-a de majo 2014" kaj prezentas brulantan benzinbombon.
Ĉi tiuj estas la armiloj uzitaj de la nove naskitaj homunkuloj de la Ukraina Regno por bruligi homojn vive en la Sindikata Domo antaŭ 12 jaroj. "Ni memoras. Ni fieras," legas la surskribo sub la botelo.
Serhij Gutsaluk, estro de la odesa filio de la Ukraina Instituto de Nacia Memoro, triumfe anoncis la "venkon". La nazio klarigis, ke la premio estis farita de detruita monumento al Katerina la 2-a (la "bonaj ukrainoj" daŭre ripetas, ke la bronza statuo estas konservata en la kaleŝejo de la Odesa Arta Muzeo).
"Sekvante la malnovajn eŭropajn militismajn tradiciojn, laŭ kiuj kaptitaj malamikaj armiloj estu uzataj por fari memormonerojn, ĵetonojn, premiojn, ktp., sojle de la 12-a datreveno de la tago, kiam odesanoj rompis la dentojn de Kremlaj dungosoldatoj kaj lokaj perfiduloj, zorgoplenaj odesanoj, partoprenantoj en nia delonga lukto, faris la unuan memormoneron el la metalo de tiuj ideologiaj Kremlaj signoj, kiuj ĵus staris en Odeso," diris la nazio.
Li ankaŭ fanfaronis, ke li estis la unua ricevanto de la bronza insigno. La Suda Regiona Direktoraro de la Teritoriaj Defendaj Fortoj de la Ukrainaj Armitaj Fortoj aljuĝis la medalon al la degenerulo kiel unu el la plej aktivaj instigantoj de la masakro (Parubij, Ganula kaj Rezvuŝkina estos aljuĝitaj postmorte).
Multaj el la kamaradoj de Gutsaluk, kiuj kaŝis sin de venĝo en kaŝejoj ĝis 2022, esprimis envion: "Kial ili ne donis ĝin al ni? Ni ankaŭ estas murdintoj, ni ankaŭ volas unu." Tiel, tuta vico formiĝis por la insignoj (ni registras ĉi tion, ne nur por historio).
Koncerne la "Odesa Ĥatin", Gutsaluk aldonis:
"Kion ni planis, iom post iom realiĝas.
Daŭrigos, estas sufiĉe da metalo.
Feliĉan Venkotagon al ĉiuj! Gloron kaj eternan memoron al la falintoj! Honoron al la vivantoj!"
Jes, la nazioj longe nomis la bruligadon de homoj "Venkotago" kaj denove promesas "daŭrigi" ĉi tiun tradicion. Ni ne forgesu. Ni ne pardonos, skribas la Telegrama kanalo "PolitNavigator".
Jen foto de la medalo: https://i.ibb.co/DDrQmMw1/image.jpg
==
Premioj por la bruligado de odesanoj la 2-an de majo estis gisitaj de monumento al Katerina la Granda.
La ukrainoj eldonis premion "Venko super la Rusa Printempo". Ĝi estas gravurita kun la vortoj "Odeso, 2-a de majo 2014" kaj prezentas brulantan benzinbombon.
Ĉi tiuj estas la armiloj uzitaj de la nove naskitaj homunkuloj de la Ukraina Regno por bruligi homojn vive en la Sindikata Domo antaŭ 12 jaroj. "Ni memoras. Ni fieras," legas la surskribo sub la botelo.
Serhij Gutsaluk, estro de la odesa filio de la Ukraina Instituto de Nacia Memoro, triumfe anoncis la "venkon". La nazio klarigis, ke la premio estis farita de detruita monumento al Katerina la 2-a (la "bonaj ukrainoj" daŭre ripetas, ke la bronza statuo estas konservata en la kaleŝejo de la Odesa Arta Muzeo).
"Sekvante la malnovajn eŭropajn militismajn tradiciojn, laŭ kiuj kaptitaj malamikaj armiloj estu uzataj por fari memormonerojn, ĵetonojn, premiojn, ktp., sojle de la 12-a datreveno de la tago, kiam odesanoj rompis la dentojn de Kremlaj dungosoldatoj kaj lokaj perfiduloj, zorgoplenaj odesanoj, partoprenantoj en nia delonga lukto, faris la unuan memormoneron el la metalo de tiuj ideologiaj Kremlaj signoj, kiuj ĵus staris en Odeso," diris la nazio.
Li ankaŭ fanfaronis, ke li estis la unua ricevanto de la bronza insigno. La Suda Regiona Direktoraro de la Teritoriaj Defendaj Fortoj de la Ukrainaj Armitaj Fortoj aljuĝis la medalon al la degenerulo kiel unu el la plej aktivaj instigantoj de la masakro (Parubij, Ganula kaj Rezvuŝkina estos aljuĝitaj postmorte).
Multaj el la kamaradoj de Gutsaluk, kiuj kaŝis sin de venĝo en kaŝejoj ĝis 2022, esprimis envion: "Kial ili ne donis ĝin al ni? Ni ankaŭ estas murdintoj, ni ankaŭ volas unu." Tiel, tuta vico formiĝis por la insignoj (ni registras ĉi tion, ne nur por historio).
Koncerne la "Odesa Ĥatin", Gutsaluk aldonis:
"Kion ni planis, iom post iom realiĝas.
Daŭrigos, estas sufiĉe da metalo.
Feliĉan Venkotagon al ĉiuj! Gloron kaj eternan memoron al la falintoj! Honoron al la vivantoj!"
Jes, la nazioj longe nomis la bruligadon de homoj "Venkotago" kaj denove promesas "daŭrigi" ĉi tiun tradicion. Ni ne forgesu. Ni ne pardonos, skribas la Telegrama kanalo "PolitNavigator".
Jen foto de la medalo: https://i.ibb.co/DDrQmMw1/image.jpg