Mesaĝoj: 21
Lingvo: 简体中文
Standardo (Montri la profilon) 2026-julio-05 23:57:39
【Marbordaj Notoj】
Harbin · Vladivostoko ·
Impresoj de la Verda Stela Vojaĝo
Aŭtoro: Ma Fengchen
IX. Ne Forgesu la Komencan Koron, Ĉiam Grimpu al Pintoj
Okazis hazarde: nia grupo venis por seminario en Harbino, sed dum konversacioj niaj pensoj jam flugis trans la landlimon, rekte al la marbordo de Vladivostoko. Kelkajn monatojn antaŭe, dek kvar rusaj esperantistoj vizitis tri grandajn urbojn de nordorienta Ĉinio: Harbin, Ŝenjang kaj Dandong. Kaj rigardante malantaŭen, tiu seminario en Harbino denove invitis dudek ĉinajn esperantistojn el diversaj regionoj de Ĉinio renkontiĝi en Vladivostoko.
Alvenoj kaj revenoj, homoj moviĝas amase, amikeco fluas kiel ondo. Mi ne povis ne suspiri en koro: Ura! Longviva la amikeco! La ruĝa fadeno ligita de Esperanto jam transiris montojn kaj marojn, kviete brilante ĉe ĉiu momento de levado de glasoj kaj replenigo de teo. Kvankam la tritaga kvar-nokta vojaĝo de la Verda Stelo en Vladivostoko estis mallonga, kaj pluvis du tagojn el ili, nia busvojaĝo sub pluvo havis specialan ĉarmon.
Tri-Kato (retnomo) eĉ perdis sian ombrelon. En superbazaro de Vladivostoko li aĉetis novan ombrelon kontraŭ 900 rubloj, ĉirkaŭ 90 ĉinaj juanoj — li ne zorgis pri la kosto. En tiu superbazaro staris mitraleto ĉe la vendotablo. Kelkaj samgrupanoj interesiĝis, tenis la armilon kaj fotis ĝin kun granda ĝojo.
En alia nutraĵsuperbazaro, la tuta grupo promenis kune, ĉiuj fervore elektis rusan lakton kaj aliajn manĝaĵojn. Sur Venka Placo, ĉe la haveno de Vladivostoko kaj ĉe la lumturo Tokarevskij, la amikoj de la grupo «Verda Stela Amikoj» interŝanĝis pensojn, promenis kaj faris memfotojn. Ni pli bone konatiĝis unu kun alia, nia amikeco plifortiĝis, ni sentis nin kiel unu familio, fratoj kaj fratinoj. Precipe plaĉis la konversacioj kun Genadio. Longviva la popola amikeco inter ĉinaj kaj rusaj esperantistoj! La vojaĝo estis vere valora.
De la seminario en Harbino ĝis la Verda Stela vojaĝo al Vladivostoko de Rusio, la amikeco inter niaj esperantistoj kaj Genadio en la esperanta mondo multe profundiĝis. Mi rememoris malgrandan broŝuron, kiun mi legis antaŭ multaj jaroj: Impresoj de Moskvo, verkita de la maljuna majstro Hu Yuzhi. Li, esperantisto, restis unu semajnon en Moskvo, Sovetunio, dum sia revenvojaĝo al Ĉinio en 1931, kaj skribis tiujn impresojn.
En la jarlibro de Universala Esperanto-Asocio li trovis la esperantajn reprezentantojn en Moskvo. Ili renkontis lin ĉe la fervoja stacio kun la Verda Stela flago. Poste ili akompanis lin viziti la vidindaĵojn de Moskvo, kolĥozojn, lernejojn kaj fabrikojn. Li prezentis la realan vivon de Soveta Moskvo al ĉinaj legantoj.
Hu Yuzhi (9-a de septembro 1896 — 16-a de januaro 1986), naskiĝnome Hu Xueyu, kromnomoj Hu Yuzhi, Hualu, Ŝapin, Fusheng, Shuonan, el la vilaĝo Fenhui de Ŝangyu, Ĝeĝjang-provinco. Li estis revolucia akademiano kun elstaraj atingoj en multaj kampoj, unu el la fondintoj de Librovendejo «Viva Libro». Dum sia vivo li estis ĵurnalisto, redaktoro, verkisto, tradukisto kaj eldonisto samtempe — vera universala talento malofta en la ĵurnala kaj eldonista mondo. Fei Ĝjaotong nomis lin «majstro de tuta generacio», kaj Xia Yan laŭdis lin kiel «spino de la ĉina nacio».
En sia juneco li fondis esperantan societon, kaj kune kun Shen Janbing establis Literaturan Studsocieton. Komence de 1922 li aliĝis al Ĉina Ligo por Civila Libereco, kaj en la sama jaro aniĝis al la Komunista Partio de Ĉinio. Kiam eksplodis la kontraŭjapana milito, li kune kun Cai Yuanpei, Li Linŝi kaj aliaj famaj kulturaj personoj de Ŝanhajo fondis Ŝanhajan Asocion por Kulturista Savo de Patrio, aktive organizante kulturistojn kaj popolanojn por kontraŭjapana rezistado.
Post la venko de la kontraŭjapana milito, li propagandis la politikojn de la Partio eksterlande. En 1934 li iniciatis la movadon de popola lingvo kune kun Chen Wangdao, Ye Shengtao kaj aliaj. Post la fondo de la nova Ĉinio, li estis ĉefredaktoro de la gazeto Lumtaga Ĵurnalo. Li ankaŭ estis la unua ministro de Ŝtata Administracio pri Libroj, vicprezidanto de la Konstanta Komitato de la Tutĉina Popola Kongreso kaj membro de la Konstanta Komitato de la Tutĉina Konsilio de Popolaj Konsultoj. En 1951, kun aprobo de la Centra Komitato, estis fondita Ĉina Tutlanda Esperanto-Asocio, kies unua prezidanto estis Hu Yuzhi.
Nuntempe la revuo Ĉina Raporto aperas en presita kaj elektronika formo. Ĉina Internacia Radio dissendas ĉiutage esperantajn elsendojn kun hejmaj kaj eksterlandaj novaĵoj. Eldonado de diversaj esperantaj libroj kaj literaturaj revuoj disvolviĝas grandskale. La situacio estas tre bona, la kondiĉoj por studado kaj esplorado de Esperanto estas bonegaj. Multaj universitatoj, mezlernejoj kaj bazlernejoj malfermas esperantajn kursojn. Bondeziron al ĉiuj esperantaj lernantoj: lernu diligente kaj progresu ĉiutage!
(daŭrigota) 9
Flago/Amo
6 jul.2026
Harbin · Vladivostoko ·
Impresoj de la Verda Stela Vojaĝo
Aŭtoro: Ma Fengchen
IX. Ne Forgesu la Komencan Koron, Ĉiam Grimpu al Pintoj
Okazis hazarde: nia grupo venis por seminario en Harbino, sed dum konversacioj niaj pensoj jam flugis trans la landlimon, rekte al la marbordo de Vladivostoko. Kelkajn monatojn antaŭe, dek kvar rusaj esperantistoj vizitis tri grandajn urbojn de nordorienta Ĉinio: Harbin, Ŝenjang kaj Dandong. Kaj rigardante malantaŭen, tiu seminario en Harbino denove invitis dudek ĉinajn esperantistojn el diversaj regionoj de Ĉinio renkontiĝi en Vladivostoko.
Alvenoj kaj revenoj, homoj moviĝas amase, amikeco fluas kiel ondo. Mi ne povis ne suspiri en koro: Ura! Longviva la amikeco! La ruĝa fadeno ligita de Esperanto jam transiris montojn kaj marojn, kviete brilante ĉe ĉiu momento de levado de glasoj kaj replenigo de teo. Kvankam la tritaga kvar-nokta vojaĝo de la Verda Stelo en Vladivostoko estis mallonga, kaj pluvis du tagojn el ili, nia busvojaĝo sub pluvo havis specialan ĉarmon.
Tri-Kato (retnomo) eĉ perdis sian ombrelon. En superbazaro de Vladivostoko li aĉetis novan ombrelon kontraŭ 900 rubloj, ĉirkaŭ 90 ĉinaj juanoj — li ne zorgis pri la kosto. En tiu superbazaro staris mitraleto ĉe la vendotablo. Kelkaj samgrupanoj interesiĝis, tenis la armilon kaj fotis ĝin kun granda ĝojo.
En alia nutraĵsuperbazaro, la tuta grupo promenis kune, ĉiuj fervore elektis rusan lakton kaj aliajn manĝaĵojn. Sur Venka Placo, ĉe la haveno de Vladivostoko kaj ĉe la lumturo Tokarevskij, la amikoj de la grupo «Verda Stela Amikoj» interŝanĝis pensojn, promenis kaj faris memfotojn. Ni pli bone konatiĝis unu kun alia, nia amikeco plifortiĝis, ni sentis nin kiel unu familio, fratoj kaj fratinoj. Precipe plaĉis la konversacioj kun Genadio. Longviva la popola amikeco inter ĉinaj kaj rusaj esperantistoj! La vojaĝo estis vere valora.
De la seminario en Harbino ĝis la Verda Stela vojaĝo al Vladivostoko de Rusio, la amikeco inter niaj esperantistoj kaj Genadio en la esperanta mondo multe profundiĝis. Mi rememoris malgrandan broŝuron, kiun mi legis antaŭ multaj jaroj: Impresoj de Moskvo, verkita de la maljuna majstro Hu Yuzhi. Li, esperantisto, restis unu semajnon en Moskvo, Sovetunio, dum sia revenvojaĝo al Ĉinio en 1931, kaj skribis tiujn impresojn.
En la jarlibro de Universala Esperanto-Asocio li trovis la esperantajn reprezentantojn en Moskvo. Ili renkontis lin ĉe la fervoja stacio kun la Verda Stela flago. Poste ili akompanis lin viziti la vidindaĵojn de Moskvo, kolĥozojn, lernejojn kaj fabrikojn. Li prezentis la realan vivon de Soveta Moskvo al ĉinaj legantoj.
Hu Yuzhi (9-a de septembro 1896 — 16-a de januaro 1986), naskiĝnome Hu Xueyu, kromnomoj Hu Yuzhi, Hualu, Ŝapin, Fusheng, Shuonan, el la vilaĝo Fenhui de Ŝangyu, Ĝeĝjang-provinco. Li estis revolucia akademiano kun elstaraj atingoj en multaj kampoj, unu el la fondintoj de Librovendejo «Viva Libro». Dum sia vivo li estis ĵurnalisto, redaktoro, verkisto, tradukisto kaj eldonisto samtempe — vera universala talento malofta en la ĵurnala kaj eldonista mondo. Fei Ĝjaotong nomis lin «majstro de tuta generacio», kaj Xia Yan laŭdis lin kiel «spino de la ĉina nacio».
En sia juneco li fondis esperantan societon, kaj kune kun Shen Janbing establis Literaturan Studsocieton. Komence de 1922 li aliĝis al Ĉina Ligo por Civila Libereco, kaj en la sama jaro aniĝis al la Komunista Partio de Ĉinio. Kiam eksplodis la kontraŭjapana milito, li kune kun Cai Yuanpei, Li Linŝi kaj aliaj famaj kulturaj personoj de Ŝanhajo fondis Ŝanhajan Asocion por Kulturista Savo de Patrio, aktive organizante kulturistojn kaj popolanojn por kontraŭjapana rezistado.
Post la venko de la kontraŭjapana milito, li propagandis la politikojn de la Partio eksterlande. En 1934 li iniciatis la movadon de popola lingvo kune kun Chen Wangdao, Ye Shengtao kaj aliaj. Post la fondo de la nova Ĉinio, li estis ĉefredaktoro de la gazeto Lumtaga Ĵurnalo. Li ankaŭ estis la unua ministro de Ŝtata Administracio pri Libroj, vicprezidanto de la Konstanta Komitato de la Tutĉina Popola Kongreso kaj membro de la Konstanta Komitato de la Tutĉina Konsilio de Popolaj Konsultoj. En 1951, kun aprobo de la Centra Komitato, estis fondita Ĉina Tutlanda Esperanto-Asocio, kies unua prezidanto estis Hu Yuzhi.
Nuntempe la revuo Ĉina Raporto aperas en presita kaj elektronika formo. Ĉina Internacia Radio dissendas ĉiutage esperantajn elsendojn kun hejmaj kaj eksterlandaj novaĵoj. Eldonado de diversaj esperantaj libroj kaj literaturaj revuoj disvolviĝas grandskale. La situacio estas tre bona, la kondiĉoj por studado kaj esplorado de Esperanto estas bonegaj. Multaj universitatoj, mezlernejoj kaj bazlernejoj malfermas esperantajn kursojn. Bondeziron al ĉiuj esperantaj lernantoj: lernu diligente kaj progresu ĉiutage!
(daŭrigota) 9
Flago/Amo
6 jul.2026